Op het moment zit ik in Denver Colorado te wachten op mijn aansluitende vlucht naar Washington DC. Nog uitbuikend van TurkeyDay Thanksgiving is het helemaal prima dat het vandaag ‘reisdag’ is, aangezien dit vooral neerkomt op ‘vooral lui achterover zitten’. In San Francisco heb ik afscheid genomen van Kim, die nu naar Bolivia gaat. Jammergenoeg ben ik dus de resterende twee weken mijn travelbuddy kwijt

Neon and Nature in Las Vegas and Grand Canyon
dinsdag tot zondag, 18-23 november
Na een drukke eerste anderhalve week, waren we erg blij dat we een luxe hotel (Stratosphere, voor de kenners) in Las Vegas geboekt hadden. Een zwembad, twee queensize bedden, een grote televisie en wederom een blauwe hemel (30 graden) moest er voor zorgen dat we de gekheid van Las Vegas goed konden compenseren. Dit is prima gelukt. We hebben in twee middagen de volledige ’Strip’ (daar waar alle hotels/casino’s zijn) bezocht, de eerste dag de rechterkant en de tweede dag de linkerkant. Het is onverstelbaar wat hier aan luxe hotels/casino’s is en wordt gebouwd. Zoals het me al vaker is opgevallen, zijn Amerikanen gek van Europa. Gevolg: Parijs, Venetie en Rome zijn volledig nagebouwd. Zo kan er dus in, rond, onder, naast, boven bijvoorbeeld de Eifeltoren, Colleseum en de Venetiaanse grachten gegokt worden. Buiten deze hotels/casino’s is Las Vegas vooral een vieze stad. Op de stoep van de duurste hotels staan shady types flyers voor escortgirls uit te delen, ligt er ontzettend veel rommel, of bevindt zich een grote bouwput.

Het zijn vooral bejaarden die hier een gok wagen – van gokje valt vaak niet te spreken -.  Deze dames zitten stoicijns en onbeschaamd met de handtas op schoot, urenlang achter elkaar op knopjes van de slotautomaten te drukken. Interessanter zijn de pokertoernooien, waar de welbekende typetjes (zonnebrillen) zitten en waar voor flink wat geld wordt gegokt (+2500 euro). Als member van maarliefst twee casinos hebben wij ook een gokje gewaagd. Uiteindelijk hebben we een acceptabel bedrag verloren. Ik had nog een kaartje gewonnen voor een show (American Superstars), maar ben hier niet naar toe gegaan.

Het neon van Las Vegas hadden we vrijdag ingeruild voor het natuurschoon van de Grand Canyon, Lake Mead, Hooverdam en een goed lunchbuffet. De Grand Canyon is erg indrukwekkend. Het is zo ontzettend groot, dat wanneer je in de Grand Canyon kijkt, meer het idee hebt dat je voor een reusachtig Panorame Mesdag staat. Voor diegene die het nog niet was opgevallen, ook hier hebben we de nodige (toeristen)-fotosessies gehouden.

In het weekend hebben we nog aangeschoven bij een dinnerbuffet (Sahara’s Hotel), waarvan er in Las Vegas veel zijn die goed en goedkoop zijn -onbeperkt eten voor 7 dollar, we blijven Hollanders -. Om de vertering van al het vlees en toetjes te bevorden zijn we de volgende ochtend in ‘The Big Shot’ geweest. Dit is een lanceer-attractie die boven op de Stratosphere Tower (+300 meter hoog) staat.De attractie opzich en het uitzicht waren top.

Las Vegas zal nooit mijn favoriete vakantiestad worden (in tegenstelling tot veel Amerikanen). Het is er druk, vies en vooral erg nep. Las Vegas is vooral de stad waar alles om het plezier van het moment draait. Ondanks dat de luxe ons erg beviel, waren we blij dat we naar San Francisco konden.

European-like San Francisco
maandag tot vrijdag, 24-28 november
In San Francisco sliepen we in een erg klein hostel op vier hoog in redelijk downtown SF. De eerste dag hebben we chinatown bezocht. Zoals we dat wel vaker gezien hebben, wordt ook hier de meest uiteenlopende rotzooi verkocht – van papieren minivliegers en raceautotjes tot barbiepopstrikjes -. In Fisherman Warf zijn we langs de pieren gelopen met leuke restaurantjes, haventjes en zeehonden. We waren blij dat we eindelijk weer iets ‘echts’ zagen, in tegenstelling tot al het neppe in Las Vegas. Later de middag/avond zijn we nog naar Alcatrez geweest. Alcatrez is een gevangeniseiland twee kilometer uit de kust van SF waar o.a. ElCapone heeft vastgezeten. Op Alcatrez hebben we braaf de audiotour gevolgd (‘and now turn left’, en iedereen draaide meteen naar links – erg komisch – ). De nachttour aan dit eiland was zeker het hoogtepunt van de dag. Het hoogtepunt van onze tweede dag was het eten van de echte Mission Burrito – strijpsestraat, be prepared, ik ga ‘m daar ook een keer in elkaar draaien -. Het huis van Full House hebben we deze dag ook kunnen afstrepen van onze ‘tourist-objects’.

Terwijl het de eerste dagen bewolkt maar droog was, was het de derde dag vooral regenachtig. Daarom zijn we maar een beetje rond Union Square gebleven. De winkels, koffiebar en de kerstboom waren het dan ook zo’n beetje die dag. ’s Ochtends hadden we nog wel het Cable Car Museum bezocht en zelf een ritje met dze typisch San Francisco tram meegemaakt. Deze ietwat rustige dag was een goede voorbereiding op onze laatste dag in San Francisco. We zouden namelijk The Golden Gate Bridge gaan Biken. Totaal gaar van een nacht zonder slaap door een kauwgom smakkende danwel snurkende oude man, zijn we erg dapper op onze fietsen gestapt. Samen met een Duitser uit het hostel, die gelukkig wel fit was en de weg wist, zijn we richting de Golden Gate Bridge gefietst. We hebben uiteindelijk dertig kilometer gefietst en flink wat heuvels op en af gebiket. ’s Avonds waren we dus helemaal klaar voor The Bird. Het was namelijk Thanksgiving en het hostel had een diner voorbereid! Met ongeveer twintig man hebben we een erg gezellige avond gehad met veel interessant eten (sweet mashed up potatoes with marshmallows, strijpsestraat, be prepared…). Het was vooral de pumpkincake die echt heel goed beviel (Amerikanen doen ook echt alles met pompoenen)!

San Francisco is samen met San Diego tot nu toe de mooiste stad. San Francisco is duidelijk anders dan het palmboomrijke San Diego en Hollywood en het neppe Las Vegas. San Francisco is cultuurrijk (veel verschillend soorten eten) en doet europees aan.

Samen met travelbuddy Kim hebben we de afgelope tweeenhalve week een ontzettend gave tijd gehad waarin we erg veel gezien en meegemaakt hebben. Het is pas bij het schrijven/herlezen van deze blog dat ik me realiseer hoe druk we zijn geweest. Toch kan ik elke keer bij het arriveren in een nieuwe stad weer genoeg motivatie vinden om ‘on the road’ te blijven. Nog twee weken en twee steden te gaan!